Konstrukcja nożycowa zmieniła sposób, w jaki przygotowuje się stoiska i strefy plenerowe. Zamiast skręcania rur i przeciągania poszycia wystarczy rozciągnąć stelaż i zapiąć dach. Różnice między poszczególnymi modelami są jednak znacznie większe, niż sugeruje podobny wygląd na zdjęciach.
Jak zbudowana jest konstrukcja nożycowa
Stelaż tworzy układ krzyżujących się ramion połączonych przegubami, rozkładany jak harmonijka. Nogi teleskopowe pozwalają regulować wysokość, zwykle w trzech lub czterech położeniach. Poszycie zakłada się na stelaż przed rozłożeniem i pozostaje ono na nim na stałe, co skraca czas montażu do kilku minut.
Materiałem konstrukcji jest aluminium albo stal. Aluminium waży o 30 do 40 procent mniej przy tej samej sztywności, nie koroduje i jest droższe. Stal jest tańsza, ale przy regularnym rozstawianiu szybciej wyrabiają się przeguby, a każda rysa na powłoce zaczyna rdzewieć.
Parametry, które faktycznie różnicują modele
- grubość ścianki profilu: od 1,0 mm w wersjach hobbystycznych do 2,0 mm w profesjonalnych
- przekrój profilu: kwadratowy, sześciokątny lub ośmiokątny, przy czym wielokąt jest sztywniejszy
- gramatura poszycia: od 160 do 600 g na metr kwadratowy
- powłoka poszycia: PU lub PVC, decydująca o szczelności i odporności na UV
- atest trudnopalności: wymagany przez większość organizatorów imprez
Pierwsze dwa parametry decydują o tym, czy konstrukcja przetrwa wiatr. Dwa kolejne o tym, czy poszycie przetrwa sezon. Ostatni o tym, czy sprzęt w ogóle zostanie wpuszczony na teren imprezy.
Rozstawianie krok po kroku
Rozkładanie zaczyna się od ustawienia złożonego stelaża w docelowym miejscu i rozciągnięcia go do około dwóch trzecich szerokości. Następnie zakłada się dach, jeśli nie jest zamontowany na stałe, i dopiero wtedy rozciąga stelaż do końca.
Kolejnym krokiem jest podniesienie nóg teleskopowych, zawsze naprzemiennie, po trochę z każdej strony. Podnoszenie jednej nogi do pełnej wysokości przed pozostałymi jest najczęstszą przyczyną wygięcia przegubów.
Na końcu montuje się obciążniki lub kotwy. To nie jest element opcjonalny. Zadaszenie o powierzchni dziewięciu metrów kwadratowych działa jak żagiel i przy wietrze 40 km na godzinę potrafi zostać przewrócone razem z wyposażeniem stoiska.
Ile to kosztuje
Wersje hobbystyczne zaczynają się od około 400 zł, ale mają cienkie profile i poszycie poniżej 200 g, więc realnie wystarczają na kilka rozstawień. Modele przeznaczone do regularnej pracy kosztują od 900 do 2 500 zł, a konstrukcje profesjonalne z profilem 2 mm i poszyciem 500 g powyżej 3 000 zł.
Przy zakupie warto policzyć koszt na jedno użycie. Namioty ekspresowe kupowane raz na sezon w najtańszej wersji wychodzą drożej niż jeden solidny model użytkowany przez pięć lat.
Konserwacja, która wydłuża życie sprzętu
Poszycie trzeba składać suche. Zwinięty mokry materiał pokrywa się pleśnią w ciągu kilku dni, a ta trwale niszczy powłokę. Po deszczowej imprezie wystarczy rozłożyć konstrukcję w domu na kilka godzin.
Przeguby raz na sezon warto przesmarować smarem silikonowym, nie olejem, bo olej wiąże kurz i piasek. Torba transportowa powinna mieć kółka, bo złożony stelaż waży od 15 do 30 kg i noszenie go za uchwyt kończy się rozerwaniem szwu.
Podsumowanie
Patrz na grubość ścianki profilu i gramaturę poszycia, bo te dwie liczby mówią więcej niż cena. Rozstawiaj naprzemiennie, zawsze kotwicz, składaj suche. Przy regularnym użytkowaniu model z aluminium i poszyciem powyżej 400 g zwraca różnicę w cenie już w drugim sezonie.